Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

"Στο σκοτάδι της μεσημεριάτικης πανσέληνου"


Το άδειο μου βλέμμα
περιπλανιόταν μόνο του
στο σκοτάδι της μεσημεριάτικης
πανσέληνου
πλατσουρίζοντας
και
χορεύοντας
με τον ρυθμό
που έσταζε η βροχή
στις επίχρυσες στέγες
της αγάπης.

Άδειο, μόνο του
σαν τον θανατοποινίτη
της θάλασσας
σε αποζητούσε
κάτω από κάθε τριαντάφυλλο
του κάλπικου
βυθού

Και που χάνεται, που βρίσκεται
ανάμεσα
στον καπνό του γυμνού φεγγαριού
στέκεται
με κομμένη την ελπίδα
στα δυο
περιμένοντας άπλα
ένα μαργαριταρένιο
χαμόγελο σου
κάτω από τους βράχους
της ελπίδας.

15 Αύγουστος! Πανσέληνος αγάπης... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου